Czym jest ERM?
Eucharystyczny Ruch Młodych jest ruchem eklezjalnym, gromadzącym dzieci i młodych, którzy razem przeżywają Ewangelię i z Jezusem chcą budować nowy świat. Ruch ten powstał jako odpowiedź na zapotrzebowanie przystosowania Krucjaty i jej zasad do dzisiejszych czasów. Można powiedzieć, że ERM jest w jakimś sensie wynikiem soborowego "aggiornamento" w dziedzinie wychowania eucharystycznego.
Eucharystyczny Ruch Młodych stawia sobie za cel:
- uformować młodego człowieka na przyjaciela Jezusa,
- uczynić go człowiekiem, żyjącym Eucharystią
- ukształtować w nim postawę apostolską
Zgodnie z założeniami formacji, ERM stawia swoim członkom zadania, związane z realizacją 4 zasad i 10 haseł:
- Czytaj Ewangelię
- Żyj Mszą świętą
- Kochaj bliźnich
- Bądź trzynastym apostołem
- Nigdy nie opuszcza porannej i wieczornej modlitwy
- W Kościele pełni honorową straż wobec Pana Jezusa - modli się pobożnie, bez rozglądania, a myśli i serce zwraca ku tabernakulum.
- Odznacza się zawsze posłuszeństwem wobec rodziców i starszych.
- Stara się być pilnym w nauce i szkolnych obowiązkach.
- Brzydzi się nieskromną rozmową, książką, obrazem, zabawą.
- Jest wzorem dobroci i unika sprzeczek i kłótni.
- Kocha prawdę i nigdy nie plami ust swoich kłamstwem.
- Jest uczynnym dla innych i brzydzi się samolubstwem.
- Cieszy się życiem i stara się sprawiać radość rodzicom i otoczeniu.
- Zachęca do czytania Pisma św. i katolickich książek, nie pije alkoholu i nie pali papierosów.
Podstawą duchowości ERM jest Pismo św. a szczególnie 3 teksty:
- Łk 22,19-20 i J 13,1-35 - Ostatnia Wieczerza
- Łk 24,13-35 - spotkanie Jezusa z uczniami idącymi do Emaus
- J 19,28-37 - przebicie Serca Jezusowego na krzyżu
Założenia i metody pracy w krucjacie
1. Ukazać Jezusa Eucharystycznego jako Przyjaciela dziecka.
Jezus kocha dzieci i jest blisko. Bezpośredni, osobowy kontakt nawiązany z Jezusem-Przyjacielem, świadomość jego nieustannej obecności oraz możliwość rozmowy z Nim, mogą być dla dziecka oparciem, dającym poczucie bezpieczeństwa i wypełniającym serce dziecka radością nawet wobec zagrożeń przychodzących z zewnątrz. Ważną rolę w tej dziedzinie spełnia rozbudzenie w dziecku życia modlitwy i nauczanie różnych form modlitwy, zwłaszcza własnymi słowami.
2. Wdrażać dzieci do czynnego udziału we Mszy św. oraz innych form kultu Eucharystii.
Chodzi o przybliżenie dziecku prawdy o Eucharystii.
Jako ofiara - Msza św. to zbawcza ofiara Jezusa Chrystusa. Poprzez udział w niej razem z Jezusem-Zbawicielem oddajemy najwyższą cześć Ojcu oraz sprawujemy zbawienie nasze i całego świata. Uczymy dzieci, jak w Jezusową ofiarę zbawczą włączać codzienne sprawy swoje i innych.
Jako pokarm - w naszej drodze do Pana natrafiamy na przeszkody, trudności, które musimy pokonać. Tracimy na to siły i żeby nie ustać w drodze, musimy się posilać pokarmem, który odradza siły, umacnia. Jezus w Eucharystii jest naszym pokarmem. Ukazujemy dzieciom Jezusa Eucharystycznego jako źródło mocy duchowej, aby w każdej sytuacji zło zwyciężać dobrem.
Jako obecność - Jezus Eucharystyczny pozostaje z nami stale, jest obecny w tabernakulum. Tam możemy Go odwiedzać, adorować, rozmawiać jak z Przyjacielem. Budzimy w dzieciach tęsknotę za Jezusem, wdrażamy do takich praktyk jak: adoracja, nawiedzenie Najświętszego Sakramentu, komunia duchowa.
3. W oparciu o bliski kontakt z Jezusem Eucharystycznym zaprawiać dzieci do systematycznej pracy nad sobą.
Dziecku trzeba pomagać w poznawaniu prawdy o sobie - jakie posiada zalety a jakie wady. Następnie trzeba ukazywać, jak ma pracować nad sobą, aby pozbywać się wad a zdobywać cnoty.
Jezus-Przyjaciel codziennie oczekuje od dziecka tej pracy i pomaga w prowadzeniu jej. Tu w praktyce Krucjaty ważną rolę spełniały: codzienne ofiarowanie dnia z wyznaczonej na dany miesiąc intencji, realizacja postanowienia, codzienny rachunek sumienia, zapisywany w tak zwanym skarbcu. To wszystko miało w dziecku kształtować świadomość: "do wyższych rzeczy jestem stworzony" i wspólnie z Jezusem mogę to zadanie zrealizować.
4.Wiązać dzieci z Kościołem i zaprawiać do apostolstwa.
Krucjata w klasycznym ujęciu miała stanowić jakby armię Chrystusa Króla, w każdej chwili walczącą o Królestwo Boże. Dlatego hasło Krucjaty brzmi: "Króluj nam Chryste" zawsze i wszędzie! - Maryja jako Matka Chrystusa Króla jest Królową Krucjaty.
W oparciu o przekonanie, że Maryja zawsze prowadzi do Jezusa, wychowanie eucharystyczne w Krucjacie miało wyraźny akcent maryjny. Chodziło o wytworzenie serdecznego związku z Matką Bożą poprzez poznawanie Jej oraz różne formy kultu maryjnego: modlitwa, nabożeństwa, akademie.
Patronem Krucjaty, uosabiającym ideał "rycerza eucharystycznego" jest św. Stanisław Kostka. Na ziemi wodzem Krucjaty jest papież. Bardzo żywy związek z Kościołem, Ojcem św. kształtowany był w dzieciach przez dostarczanie im pięknych przeżyć wspólnotowych: Msze św., adoracje, zebrania, oraz ukazywanie aktywnych spraw i potrzeb Kościoła. Dzieci, czując się armią Chrystusa Króla, pragną być stale do dyspozycji Ojca Świętego., wspierając go modlitwą i ofiarą w jego troskach i działalności dla dobra Kościoła powszechnego i świata.
Dobro wypracowane przez jednostkę i we wspólnocie jest z natury apostolskie. Dzieci z Krucjaty, przeżywając radość z bliskości Jezusa i odnoszonych z Nim razem zwycięstw duchowych oraz z przeżyć wspólnotowych, promieniowały tym na zewnątrz. Tą drogą dokonywało się autentyczne apostolstwo w środowisku koleżeńskim, szkolnym i rodzinnym.